باز هم شب یلدای دیگه ای از راه میرسه ولی بازم من میمونم و من . ویه شب طولانی و به ظاهر قشنگ اما بدون تو چطور این شب طولانیرو سرکنم .

اینجا با همه ی عالم فرق می کنه!
اینجا طلائیه ست!
سرزمین مردان بدر و خیبر!
سرزمین حاج همت!
سینه ام رو که به ضریح شهدای گمنام می چسبونم خودم رو توی حرم امام حسین می بینم!

زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست.(مقام معظم رهبری)

تو بين منتظرانت هم عزيز من چه غريبي!!

عجيب تر که چه آسان نبودنت شده عادت!!

چه بيخيال نشستيم نه کوششي نه وفايي

فقط نشسته و گفتيم

خدا کند که بيايي

هروقت اومدم دیدنت کلی گل برات آوردم ولی قبل از اومدن من تو غرق گل شدی . همیشه غرق گلی . همیشه......

دسته گلای بی زبون گم شده های بی نشون

یه ریزه خاکسترشون دو حلقه انگشترشون

یه تیکه استخون سرد یه شاخه گل یه بال و پر

یه دکمه پیراهنوشون یه ذره خاک تنشون

تابوتای یه اندازه تو هرکدوم یه سربازه

باده که شیون میزنه ابره که بدتر میزنه

تابوتا خیس آب میشن دسته گلا خراب میشن

می پیچه تو شهر و دهات عطر سلام وصلوات

آی مادرا ی مهربون بچه هاتون بچه هاتون.......

دسته گلایی که دادین به جبهه ها فرستادین

حالا با تابوت اومدن با بوی باروت اومدن

سرندران پا ندارن شوق تماشا ندارن

مادرا از خدا میخوام با گریه و دعا میخوام

تابوتاشونو باز کنن بچه هاشونو ناز کنن

اما بویی عجیب میاد بو کنی بوی سیب میاد

میگن کسی که پا بشه راهی جبهه ها بشه

سر به بیابون بزاره تو عاشقی جون بزاره

اونجا که آفتاب بشینه باغ گل سیب میبینه

امشب بازم بیا به خوابم و لطف کن منو ببر به اون باغ سیب. من ازون سیبا نخوردم خیلی دلم خواسته.

یه پلاک سوراخ شده . یه نشونه قشنگ ولی عجیب . مال کیه؟ یه نشونه از یه کبوتر بی نشون وای خدا چرا سوراخ شده؟ انگار یه قطره خونم روش پاشیده . یه مادر دلسوخته میگه میدونه این چیه؟ گفتم چیه؟ گفت تنها یادگار از پسرم . گفت برام یه دنیا میرزه باید نگرش دارم . برای من قشگترین یادگاریه . تنها دلخوشیم همینه . دلخوشی من چیه؟ خودت میدونی (اینکه هرروز برم تو کمد و لباساتو بو کنم ) دلخوشی من عطرته که هنوزم روی لباسات مونده من اونو همیشه حس میکنم.

هیچ کس مثل تو نیست و تو حتی شبیه هیچ کس نیستی.